Tussen de Joden en het Koninklijkhuis

 Joden en de Oranjes (In het kort)

  Tussen de Oranjes in het algemeen en de Joodse bevolking is het door de eeuwen heen pais en vree geweest. De populariteit van het Huis van Oranje in Joodse kring gaat terug tot ver in de Nederlandse geschiedenis, in ieder geval tot in de achttiende eeuw.

Uit de literatuur blijkt dat de Joodse gemeenschap de zijde koos van stadhouder prins Willem V toen de Patriotten hem in 1787 probeerden te verjagen. Burgerrechten kregen de Joden pas op 2 september 1796.

Koning Willem I

Koning Willem I (1772 –1843) Hij erkende Joodse adellijke titels die door andere vorsten waren toegekend.

Willem I 1772-1843



Koning Willem III en Prinses Emma op bezoek in de Snoge 1890

Willem III



Koningin Wilhelmina en Prins Hendrik op bezoek in de Snoge 1904

‘Moeder van Uw volk’ noemde het Nieuw Israëlitisch Weekblad (NIW) Wilhelmina in 1936. Het blad sprak van ‘een innige band’ tussen de Joden en Oranje.

1880-1962

Of was zij toch niet zo een trouwe moeder?

Anti-Joodse sentimenten waren Wilhelmina vreemd. Nooit is zij in woord of geschrift betrapt op antisemitische uitlatingen, die voor de Tweede Wereldoorlog in Nederland toch niet ongebruikelijk waren.

bezoek aan de Snoge

In 1924 bezocht Wilhelmina met haar man prins Hendrik en dochter Juliana de Grote Synagoge in de hoofdstad. Dat het in de praktijk wel meeviel met de liefde van de Oranjes bleek kort na dit bezoek.

Liefde valt wel mee....

Op 5 januari 1937 wordt er in het gebouw voor Kunsten en Wetenschappen te Den Haag een galaconcert gegeven ter ere van het huwelijk van prinses Juliana en prins Bernhard dat op 7 januari 1937 zou plaatsvinden. Naast het Wilhelmus en het Deutschlandlied zou er die avond pertinent ook het Nationaal-Socialistische Horst Wessel-lied gespeeld moeten worden. De dirigent van de koningin Peter van Anrooy weigerde het Deutschland lied te spelen.


Op last van koningin Wilhelmina werd Peter van Anrooy daarna op staande voet ontslagen als Harer Majesteits vaste dirigent bij koninklijke concerten.

http://boinnk.nl/blog/tag/koningin-wilhelmina-en-het-horst-wessel-lied/

 Koningin Wilhelmina zorgde er in 1939 hoogstpersoonlijk voor dat een kamp voor naar Nederland gevluchte Duitse Joden in Elspeet werd verplaatst omdat het naar haar zin te dicht bij haar paleis Het Loo was gevestigd.

De tweede wereldoorlog en de holocaust:

Tijdens de oorlog repte zij in haar beroemde radiotoespraken nauwelijks over de vervolging van de Joden. Slechts eenmaal en pas in oktober 1942 noemde ze het specifieke lot van de Joden. Ze sprak toen haar smart uit over ‘de uitroeiïng’ van de Joden, om er vervolgens de rest van de oorlog over te zwijgen. Toch groeide Wilhelmina ook in Joodse kring uit tot hét symbool van verzet en vrijheid.
Bron: http://www.pm.nl/artikel/674/joodse-oranjeliefde

De Nederlandse regering inclusief Wilhelmina had door de Nederlandse ambtenaren op te roepen niet mee te werken aan het oppakken en transporteren van Joden (mogelijk) mensenlevens kunnen redden.
Bron: Dr. Jacques Presser in het boek de Ondergang.

Koningin Juliana en de Joden:

In de jaren zestig veranderde de Nederlandse samenleving radicaal: ze ontzuilde, versteende elites kregen kritiek en de Oranjes werden bespot. Het nieuwe morele ijkpunt werd de vraag naar goed en fout tijdens de Tweede Wereldoorlog, waarbij de Jodenvervolging een centrale rol innam. Daardoor kantelde de positie van Joden: van een kleine minderheid in het verzuilde landschap werden ze dragers van het geweten van de natie.

Voor het eerst in de geschiedenis hadden nu de Oranjes de Joden nodig. Dat werd duidelijk rond het huwelijk van Beatrix en Claus in 1966. Hij was lid van de Hitler Jugend geweest en Wehrmacht-soldaat. Dat kwam binnen de Joodse gemeenschap hard aan – net als bij provo’s en oud-verzetsmensen. In de hoofdstad verschenen teksten als Claus raus en Clauschwitz.

Bij hun huwelijk waren geen Joodse afgevaardigden aanwezig en van de gebouwen van de Joodse gemeenten hing geen vlag. Het Nieuw Israëlietisch Weekblad (NIW) schreef: “Thans eisen eerbied jegens onze doden, zelfrespect en anderzijds eerbied voor de koningin en Prins Bernhard en al wat zij vertegenwoordigen de grootste terughoudendheid.”

De Joodse gemeenschap was opnieuw trots op de Oranje nadat prins Claus in 1976 een bezoek heeft gebracht aan Israel.
Bron: http://www.bartwallet.nl/?page_id=13

Koningin Beatrix

Toen in 1980 Beatrix de troon besteeg, klonk er geen onvertogen woord meer uit de Joodse gemeenschap. De relatie ‘Oranje en Israël’ was hersteld.

Met verschillende bezoeken aan de Joodse gemeenschappen in Nederland en een staats bezoek aan Israel heeft koningin Beatrix duidelijk gemaakt wat de houding is van het koningshuis ten opzichte van de Joden.

En wat met de Joden?

Alle eer gaat uit naar de Joodse gemeenschap waar zij in elke sjoel elke sjabat een gebed uitspreken voor het welzijn van het koningshuis.

De Joden zijn het voorbeeld voor vele andere 'vreemden' in Nederland, de overheid van het 'gastland' moet respecteren. En dat je niet mag spugen in de emmer waaruit je drinkt.

Tot slot koningin Beatrix een frequent sjoel/snoge bezoekster, misschien meer dan menige jood?





Het koningshuis en de Rebbe van Munkatch

De geboorte Koningin Juliana kan zeker een ‘wonder’ genoemd worden. Voor koningin Juliana’s geboorte, konden haar ouders – Koningin Wilhelmina en Prins Hendrik – jaren lang geen kinderen krijgen. Miskramen en een doodgeboren zoon in het jaar 1902, maakte men bezorgd dat prins Heinrich XXXII Reus van Kostritz (zoon van Wilhelmina

’s oudere nicht) de opvolger van de Nederlandse troon zou worden.

Prins Heinrich was behalve de eventuele troonopvolger van de Nederlandse troon ook een Duitse prins die goede relaties had met de Duitse keizerlijke familie en het leger. Als hij de Nederlandse troon zou krijgen was men bang dat de prins Nederland zou toevoegen aan de belangen van het Duitse rijk wat natuurlijk ten koste zou gaan van de Nederlandse onafhankelijkheid.

Met al deze zorgen aan haar hoofd besloot Koningin Wilhelmina om in 1908 een korte vakantie te nemen naar Marienbad, Oostenrijk. Omdat dit geen officieel staatsbezoek was, had de koningin slechts enkele mensen mee genomen en was er geen welkoms-commitee om haar te ontvangen op het treinstation van Marienbad. Echter, tot Wilhelmina’s verbazing stonden er vele honderden mensen op het perron.

Het was duidelijk een zeer prominent persoon zojuist was aangekomen. Iedereen was samengekomen om maar een glimp van deze bekende persoon op te vangen. Toen de koningin vroeg voor wie al deze mensen hier kwamen, antwoordde men haar dat de Rebbe van Munkatch (uitgesproken als: ‘Moenkatsj’), rabbijn Tzvi Hirsch Spira (1845-1914) net was aangekomen. Veel van de Rebbe’s chassidim waren naar het treinstation gekomen om de Rebbe te verwelkomen. Uiteraard vroeg Wilhelmina wat een ‘rebbe’ precies was. Men vertelde haar toen dat een Rebbe een zeer heilig man is, vol van wijsheid en brochos (een zegen) en advies geeft aan zijn volgelingen. Duizenden mensen zoeken zijn advies en vragen de Rebbe om voor hen te bidden. Vaak worden de Rebbe’s gebeden verhoord en zij die zijn zegen vragen, leven om die zegen te zien worden vervuld.

Toen de koningin hiervan hoorde, dacht zij meteen aan haar eigen situatie en vroeg zij om een audiëntie met de Munkatcher rebbe.

De volgende dag, bezocht de koningin de Rebbe met twee van haar assistenten. De Rebbe zelf had twee bochrim (jongens) met zich meegenomen om te dienen als tolk.

Munkatcher Rebbe zy"a Op het moment dat Wilhelmina tegenover de Rebbe ging zitten besefte zij dat de man tegenover haar, een zeer groot man was. Ze sprak over hoe bedroefd zij was dat zij geen kinderen kon krijgen terwijl de Rebbe aandachtig luisterde naar de zorgen van de Nederlandse monarch.

Toen zij uitgesproken was, zei de Rebbe haar dat zij zich geen zorgen hoefde te maken. Haar monarchie zou door blijven gaan. Toen ze op stond om te vertrekken, citeerde de Rebbe een pasuk (tekst) uit de Torah dat haar koninkrijk niet afgekapt zou worden ‘totdat Shilo komt’ (Bereshis/Gen. 49:10). “De Koningin zal nakomelingen hebben tot de komst van Moshiach (de Messias),” waren de Munkatcher Rebbe’s laatste woorden van de audiëntie.

Een jaar later, in 1909, werd Juliana geboren. Het enige kind dat Koningin Wilhelmina ooit had. — “Als jullie de geboden van Hashem, jullie G-d, houden en gaan in Zijn wegen. Dan zullen alle volkeren van de wereld zien dat de Naam van Hashem op jullie is, en zij zullen jullie vrezen,” Devorim/Deut 28:9-10.

Zoals wij in het bovenstaande – waargebeurde – verhaal zien, leren wij dat wanneer Joden handelen in de wegen van de Torah, de niet-Joodse volkeren ook zullen zien dat wij een heilig volk zijn dat aan Hashem toebehoort. Een Kiddush Hashem en een ‘licht voor de volken.’ —- UPDATE 18 Mei 2011:

Een van de rabbijnen met wie ik leer vertelde mij vandaag dat de tolk (de bochur), de schoonvader van zijn oom was.

Met dank aan Joel v. Schukkman

Coalitie

Stemverhoudingen

De politieke verhoudingen zijn alsvolgt: 1/4 links, 1/4 centrum en 1/2 rechts.
De nieuwe partijen en lijsttrekkers – Lapid en Bennett – hebben veel stemmen getrokken. De combinatie Likoed – Beitanu heeft verloren. Dit lijkt vooral te wijten aan Beitanu-leider Lieberman, die in opspraak was geraakt.

Beleid

De twee grote winnaars van deze verkiezingen – Lapid en Bennett – steunen Netanjahoe’s beleid op buitenlands en veiligheidsgebied. Dit geldt voor een overgrote meerderheid van de nieuwe Knesset. Belangrijkere thema’s in de verkiezingen bleken de hoge kosten van levensonderhoud en de spanningen tussen religieuzen en seculieren.

Een regering onder leiding van premier Netanjahoe, aangezien die in opiniepeilingen door circa 60% van de kiezers als meest geschikte premier wordt aangewezen.

Economie

Helaas is de voorspoedige economie onder deze en vorige Likoed regeringen niet terug te zien in de uitslag. Terwijl de economische resultaten ondanks de huidige wereldwijde recessie fantastisch genoemd mogen worden: jaar in jaar uit 4% economische groei, en de laagste werkloosheid in 30 jaar. Maar de gemiddelde Israeli merkt hier niets van. De middenstand heeft het extreem zwaar.

Hierbij een paar mogelijke coalitievormingen.
De vierde en laatste in de rij is een mogelijke vorming van een centrumlinks kabinet waarbij de coalitielijst Likoed/Yisrael Beitenu en premier Benjamin Netanjahoe (met inbegrip van de 3 Arabische lijsten) naar de oppositiebanken zouden worden verwezen. Die laatste mogelijkheid krijgt echter maar een krappe meerderheid van 64 zetels achter zich.

Israëlisch naar de stembus en de grote winnaar is...lees verder

Israël is in het Midden-Oosten de enige “vrije” staat, schreef de in de VS gevestigde Mensenrechtenorganisatie Freedom House vorige week in zijn jaarrapport. Een rangschikking die in scherp contrast staat met de critici van het land, zowel binnenlands als internationaal, die argumenteren dat de democratische waarden van de Joodse staat langzaam zouden weg slijten.

Klik op het plaatje. Groene kleur: vrij; gele kleur: gedeeltelijk vrij en paarse kleur: Niet vrij.
Het groene stipje in het Midden-Oosten is Israël

Maar vandaag gaan de Israëlisch naar de stembus voor het democratisch kiezen van een nieuwe volksvertegenwoordiging in de Knesset. Het zal een rechtse regering worden met Naftali Bennett, leider van de Bayit Yehudi (Joodse huis) partij, als grote winnaar. Gevolgd door Shelly Yechimovitz van de Arbeiderspartij. De belangrijkste belangen die bij de verkiezingen spelen zijn: economie, armoede bestrijding en nationale veiligheid.

IJskrabben toch wel van je eigen auto?

Na filmpje op Facebook zijn negen Arabieren gearresteerd na sneeuwbal aanval op orthodoxe Joden

De politie heeft negen arabieren van oost Jeruzalem gearresteerd in verband met de 'sneeuwballen aanval' tegen twee religieuze joden tijdens de sneeuwstrom van anderhalve week geleden. In Jeruzalem is er meer dan twintig centimeter sneeuw gevallen tijdens de grootste storm sinds 1992.


Een groep van ongeveer honderd arabieren waarvan de meesten tieners  bekogelden alle voorbijgangers bij de Damascus poort   met sneeuwballen. Zij bleven doorgaan ondanks veelvuldig verzoek te stoppen. Iedereen die langs kwam werd bekogeld met honderden sneeuwballen Joden, Arabieren en toeristen. Het onschuldige sneeuwballen gooien liep uit de hand toen twee orthodox Chassidische Joden door de Damascus poort liepen, zij werden vergezeld door een groep van ongeveer twintig Arabieren die vanaf minder dan een meter afstand hen met sneeuwballen bekogelden en hun hoeden van hun hoofd aftrokken.

Iemand heeft dit filmpje op Facebook gezet waarna het verspreid werd en duizenden mensen hebben met afgrijzen gereageerd. De politie heeft zondagavond vervolgens negen Arabieren gearresteerd waarbij volwassenen  en minderjarigen betrokken waren. De rechtbank in Jeruzalem heeft de vorige hun arrest met vier dagenverlengd.

Bron: Jerusalem Post ARTIKEL



Het verspreiden en reageren op dit soort fimpjes heeft met de moderne media zeker zijn effect. Nee gelukkig kan ik de titel van "Europa 1939" vervangen met Israel 2013 want dit soort voorvallen worden afgestrafd maar waarschijnlijk alleen in het geval dat genoeg mensen hun afgrijzen tonen op Facebook of andere populaire media.

Jood = Cool bij tieners

Net zoals het gezicht van deze jood onbekend is, zo is de betekenis van 'jood' onbekend bij veel tieners

DEN HAAG - Nederlandse jongeren associëren het woord "Jood" met "cool" of "geweldig" (awesome in het engels), volgens Marc van Oostendorp taaldeskundige aan de Universiteit van Leiden.

Professor Marc van Oostendorp heeft op zijn blog geschreven dat hij het nieuwe gebruik van het woord "jood" op een middelbare school in Leiden gehoord heeft, kort nadat hij over dit fenomeen had gelezen op internet in een forum over de Nederlandse taal.

"In eerste instantie lijkt dit verontrustend. Het woord 'jood' ligt nog steeds een beetje gevoelig bij onjuist gebruik ", aldus Van Oostendorp. Hij gaf het voorbeeld hoe de voetbalfans het woord "jood" gebruiken als spotnaam.

Van Oostendorp zegt dat het woord "tof" in de Nederlandse taal afkomstig is uit het Jiddish en dat betekent "goed". Hij schrijft verder dat het niet duidelijk is of veel mensen zich bewust zijn van de etymologie (het zoeken naar het ware, de kern of basis, van het woord)..

Hij merkt op dat "jood" het ideale woord is voor een tiener om zijn enthousiasme te uiten. Dit kan veel ouders verontrusten.
"Het woord 'jood' is blijkbaar hiervoor geschikt ", aldus Van Oostendorp.



Bron Times of Israel  zie hier link