Je bent wat je eet.

Is de manier hoe wij met voedsel omgaan eigenlijk wel ´kosjer´? Neem de tijd en luister naar het verslag van Dr. Rima Laibow, arts en psychiater, die haar leven toewijdt tegen de ontwikkelingen van de Codex Allimentarius betreffende ons voedsel en de richtlijnen voor vitamines en mineralen.

http://youtu.be/lyLI8UVdTzQ

De Codex Allimentarius is een organisatie die destijds is opgericht in Oostenrijk maar niet meer funktioneerde. Na WOII werd Fritz Dermeer toenmalige president van het gigantische bedrijf
I.G.Farben veroordeeld voor misdaden tegen de mensheid tijdens de Neurenberger Tribunalen samen met nog 12 andere kopstukken van zijn bedrijf.

Na zijn vrijlating in 1962 sloeg hij de handen ineen met de V.N. om de Codex Allimentarius hernieuwd in te voeren. Dit met de bedoeling om het voedsel wereldwijd te controleren. Nu in samenwerking met de WHO en WTO, de wereldhandelsorganisatie wordt ervoor gezorgd dat alle landen die de Codex niet erkennen als wetgeving zullen verliezen in elk handelsconflict.
Hierdoor spurten alle WTO landen om in overeenstemming te zijn met de Codex. Het is ronduit weerzinwekkend en verbijsterend. Er staat een team van juristen achter haar die haar bijstaan in het vinden van zwaktes binnen de Codex en proberen deze organisatie aan te vallen en onderuit te halen. Zij hebben echter veel steun nodig in het o.a. tekenen van petities. Er is sprake van een stille subtiele oorlog met desastreuze gevolgen voor onze gezondheid als wij niets doen.

Voetbal - Mario Balotelli en de Holocaust

Silvia Balotelli de adoptie-moeder van Mario Balotelli, pakte de koffer onder haar bed er nog maar eens bij, vol met door de Duitsers gecensureerde brieven afkomstig uit Birkenau, die haar Duits-Joodse moeder moesten doen geloven dat haar ouders en zusje het helemaal niet zo slecht hadden in het concentratiekamp en dat er zelfs gevoetbald werd op vrije dagen. Over de gaskamers werd met geen woord gesproken.


Voor wie in de beroemde voetballer Mario Balotelli alleen de notoire raddraaier in snelle Ferrari's ziet en racistische spreekkoren aan zijn adres bagatelliseert, had hem dinsdag moeten zien zoeken naar de naam van de tante van zijn adoptie-moeder die in Birkenau werd vermoord, op 19-jarige leeftijd, met nog een leven vol dromen voor zich.