Ballingschap van Ismael

Je zult moe zijn van de vervolgingen en je zult gediscrimineerd worden als je de Thora van G'd niet zal gehoorzamen.

ובגויים ההם לא תרגיע, ולא-יהיה מנוח לכף-רגלך; ונתן ה' לך שם לב רגז, וכליון עיניים ודאבון נפש. דברים כ"ה:ס"ה
En je zal geen rust genieten onder de volkeren en er zal geen rustplaats zijn voor je voetzool en G'd zal een angstig hart geven en je ogen zullen smachten van de ellende van je ziel. Dewarim 28:65

Geen moment van rust en kalmte had het Joodse volk tijdens de ballingschap.

De profeet Zecharja zei:
"כה אמר, ה' צבקות, עוד יישבו זקנים וזקנות, ברחובות ירושלים; ואיש משענתו בידו, מרוב ימים. ה ורחובות העיר יימלאו, ילדים וילדות, משחקים, ברחובותיה" זכרי-ה ח': ד'- ה'
Zo zegt de G'd van de heerscharen: Er zullen oude mannen en oude vrouwen zitten in de pleinen van Jeruzalem, elke man met een stok in zijn hand door de ouderdom.
En de pleinen van de stad zullen vol zijn met jongens en meisjes die daar spelen. Zecharja 8:4,5

Na een lijdensweg van 2000 jaar, wie kan geloven dat het Joodse volk weer terug is in het Beloofde Land?


1948
en we zijn terug in Israël. Een groot wonder dat een volk na 2000 jaar ballingschap is teruggekeerd naar haar moederland.

Het land was woest en onbewoond en onbewerkt voor vele vele jaren, het volk kwam terug en het land bloeide weer. Het land bloeide; ondanks de oorlogen en er vielen veel slachtoffers. De staat was opgericht maar rust en vrede kent het volk niet. De ene oorlog volgde de andere op.

אם-בחקתי, תלכו; ואת-מצותי תשמרו, ועשיתם אתם. ונתתי גשמיכם, בעתם; ונתנה הארץ יבולה, ועץ השדה יתן פריו. ה והשיג לכם דיש את-בציר, ובציר ישיג את-זרע; ואכלתם לחמכם לשבע, וישבתם לבטח בארצכם. ונתתי שלום בארץ, ושכבתם ואין מחריד; והשבתי חיה רעה, מן-הארץ, וחרב, לא-תעבר בארצכם. ויקרא כ"ו:ג' – ו'
Op voorwaarde dat jullie mijn geboden zullen houden en doen. Dan geef Ik jullie op tijd regen en het land zal zijn opbrengst geven en de bomen in het veld zullen vruchten geven. En het dorsen zal van wijnoogst tot wijnoogst gaan en dat zal duren totdat je weer moet zaaien en jullie zullen eten totdat jullie verzadigd zijn en je zult veilig in je land wonen. En Ik zal vrede geven in je land zodat je kunt rusten en er zullen geen rampen zijn. En de wilde dieren zal ik weghalen en er zal geen zwaard door je land trekken. Wajikra 26:3,4.

Wij proberen een "vrij volk" te zijn in het land, we willen een staat voor joden maar geen joodse staat. Nee, geen sjabbat en geen joodse levenswijze. Wij willen een scheiding tussen religie en staat; net zoals alle andere democratische landen.

En G'd zegt "jullie proberen vrede te maken zonder Mij?” En wij vragen ons af of G'd hier een probleem mee heeft? Wij proberen de hele tijd vrede te sluiten en G'd er niet bij te betrekken. Laten wij even kijken wat wij tot nu toe bereikt hebben:

Wie zal die vrede brengen?
De vredesinitiatieven mislukken steeds weer, hoe zou dat nu komen?

רַבּוֹת מַחֲשָׁבוֹת בְּלֶב-אִישׁ; וַעֲצַת ה', הִיא תָקוּם - משלי י"ט:כ"א
Er zijn veel gedachten in het hart van de mens; maar het advies van G'd dat zal gebeuren. Mishlee 19:21

G'd lacht ons uit om al onze zinloze probeersels. Barak, Rabin, Sharon en Netanyahu. We laten een hek bouwen om het land heen, maar zal een hek de vrede kunnen brengen? Of komt er vrede als wij ons terugtrekken uit Gaza? Misschien zal er vrede komen als we zullen praten met Hamas en Hezbollah? Zal het bevriezen van de bouw in Judea en Samaria de oplossing brengen?

De krant Yediot Acharonot schrijft: "Zelfs in de beste verhaalboeken heb je niet de verhalen die zich in Israël afspelen."

De profeet Jesjaja heeft hierover geprofeteerd wat wij allemaal zullen doen om ons niet over te geven aan de wil van G'd die ons het Beloofde Land gegeven heeft.
We gaan zo ver dat wij zelfs bereid zijn om vrede te sluiten met hen die ronduit zeggen dat ze ons willen vermoorden en niet zullen stoppen totdat de laatste jood de zee in is gedreven.

Elke dag komt Israël meer en meer in de verdrukking met wat genoemd wordt in de bronnen van de Thora de 'ballingschap van Ismael". Deze ballingschap wordt beschreven als de moeilijkste van alle voorafgaande ballingschappen.
Zoals Yasser Arafat vaak gezegd heeft: "Er is maar één weg naar een onafhankelijke Palestijnse staat en dat is de weg naar Jeruzalem de hoofdstad van Palestina".
Aanslag na aanslag, steeds maar weer bloedvergieten: Jihad, zelfmoordenaars. De dood aan Israël en Amerika wordt in de Arabische landen op elke demonstratie geroepen.

Wordt vervolgd...