Een beetje licht

Op het noordelijk halfrond valt  Chanoeka  altijd in de winter de dagen zijn korter en de nachten langer.


We bevinden ons in een staat van grotendeels duisternis. Overdag kan het wel licht zijn maar vaak is er zware bewolking en alles ziet er grijs uit. De statistieken laten zien dat mensen vaak depressief zijn in de wintermaanden. Dus hoe kunnen we werkelijk b'simcha (blij) zijn met licht als we de hele tijd in donkerte leven?

Chanoeka is de tijd dat we een speciaal wonder vieren - het wonder van het vinden van een klein kruikje, een kleine hoeveelheid olie, net genoeg om een heel klein beetje licht te maken.

De hele Beit HaMikdasj (tempel) was een puinhoop!! Vernield! En we worden helemaal enthousiast over een minuscuul lichtje waarvan wij zeggen: "NES Gadol – (een groot wonder) - HAYA PO (was hier)"??
Hoe is dit mogelijk? Hebben wij niet gezien hoe ontzettend groot de schade en de vernietiging was? Waarom kijken we naar een klein kruikje terwijl de rest een vernield was?

Juist dit is de les van Chanoeka. Ja, we leven in een verschrikkelijke wereld. Een groot deel van de wereld is op dit moment gebroken. Er zijn grote problemen die moeten worden opgelost.
Maar, net zoals met het licht van de menora: We beginnen  met een lontje op de eerste avond en daarna geleidelijk langzaam nog een lichtje op de tweede avond enz. Zo verdrijven wij de duisternis  met een licht en daarna nog een licht.

Ieder van ons heeft dit licht in ons. Een klein lichtje geeft veel licht in een donkere ruimte!



Chanoeka Sameeach!!