donderdag 10 december 2009

Beste Video's

Ga naar deze link: http://www.torahlive.co.il/chanukah_bas.php?movieID=lftot5654

woensdag 9 december 2009

Licht in het donker

door Shalvi Weissman


Mijn huis is een puinhoop, mijn hoofd is een puinhoop. Daarnet waren mijn drie kinderen aan het huilen. Eindelijk zijn de decibellen in mijn huis lager, het is merkbaar stiller. Maar voor het oog lijkt mijn huis een waar slagveld. Vieze borden in de wasbak, een naai-project op de vloer van de woonkamer (de enige oppervlakte in het huis groot genoeg om de stof te kunnen knippen). De stof was eens schoon, en nu is het onder de stoffige voetsporen van vier verschillende kleine schoenmaten. Op tafel, liggen papieren samen met wat etensresten. Rekeningen die dringend betaald moeten worden en al een tweede aanmaning voor het betalen van mijn telefoon rekening.

Ik voel mij duizelig, terwijl ik typ zit de baby op mijn schoot, ze wordt wakker en ze gilt telkens als ik haar in de box leg.
Ik had een heel zware dag vandaag. Mijn hoofd is verward. Omdat mijn lieve vriendinnetje zoveel pijn lijdt. Het schone wasgoed ligt op het bed van mijn zoon, ik kan het maar beter ergens anders leggen anders zal hij er gewoon op gaan liggen en dan is het zeker niet meer schoon.

Je moet weten, in deze situatie ben ik onschuldig. Ik heb een oppas betaald om op mijn kinderen te babyzitten en hen mee naar het park te nemen. Dat is niet gelukt, en het resultaat in mijn huis is....wanorde.

Het hoogtepunt van het lawaai en de rotzooi was vlak voordat zij gingen slapen, ik was aan het rondrennen om te proberen een beetje orde op zaken te stellen. Ik begon met het openen en sluiten van de keukenkastjes om wanhopig naar iets te zoeken dat mij een beetje de energie zou kunnen geven om het nog even vol te houden. Ik kon niets vinden. Misschien in de koelkast. Of in de vriezer? Er moet toch zijn dat mij energie kan geven? Een beetje meer uithoudingsvermogen en geduld om de wanorde in mijn huis en in mijn hart aan te kunnen. Nee, deze rotzooi is mij teveel, zelfs voor chocolade. Ik ga naar mijn kamer, sluit de deur. Het is donker. Alleen Jij en ik, G'd.

"Help mij! Ik ben zo gebroken omdat mijn lieve vriendinnetje zo erg aan het lijden is. Ik wou dat ik iets kon doen, maar ik kan niet. Ik red het niet binnen mijn eigen huishouden, laat staan alle andere problemen. Ik wil niet dat mijn familie hieronder lijdt, omdat ik mijn zaakjes niet kan regelen. Ik schaam mij een beetje dat ik in deze toestand met U spreek, maar weet je wat? U heeft mij geschapen met mijn sterke en zwakke karaktereigenschappen. U heeft mij een baby gegeven die een lichte slaper is en met een overgevoelige maag. Je achtte het een goed moment voor mij om vandaag het verhaal te horen hoe mijn vriendinnetje zo vreselijk werd misbruikt. U regeert de wereld, niet ik. Geeft U mij alstublieft de kracht die ik nodig heb om door te gaan."

Ahhh dat voelt beter dan chocolade.

Ik voel dat mijn geloof wordt verdiept door levenservaring. Er zijn een aantal heel donkere plekken op de wereld. Donker, verdrietig, eenzaam, enge plekken. Wat doen we als we op die donkere en verdrietige plekken zijn? Iemand die een beetje in G'd gelooft heeft weinig moeite om de goede dingen en de grote wonderen te zien, zoals een pasgeboren baby of een prachtige zonsondergang en een mooie vlinder. Maar hoe zit het in het van Leeuwenhoek Ziekenhuis, met zijn specialisatie op het gebied van oncologie, of in een weeshuis? Wat doen we in slechte situaties?
Wanneer een baby geboren wordt dan kan het lichaam zich genoeg verwijden om het nieuwe leven voort te brengen. Ik voel dat mijn geloof wordt verwijd door het leven en al mijn ervaringen. Ik kan breken, maar is er dan geen andere mogelijkheid in het leven? Gewoon verder gaan?

De beste plaats om de Chanoeka kaarsen te plaatsen is tien handbreedten (genaamd t'fachim) van de vloer. De Talmoed vertelt ons dat de Shechina, de G'ddelijke Aanwezigheid, zich nooit vertoont onder die tien t'fachim. Maar juist tijdens Chanoeka zetten wij het licht van de G'ddelijke Aanwezigheid op een plek waar het niet eerder is geweest.

Stel je voor dat je in de tijd van het Chanoeka verhaal leeft. En je ziet hoe groot de macht en invloed van de Grieken is door de jaren heen. Ze hadden zelfs de macht om het Thora leren te verbieden. Als je het wel deed dan had je de kans dat je dat met de dood na een grote martelgang zou bekopen.
De Heilige Tempel, Het Huis van G'd, de plaats waar wij onze ziel konden zuiveren, is ingenomen en verontreinigd door de heidenen.

Het is nog te accepteren dat de Grieken de winkelcentra innamen, de media, maar als zij het huis van mijn ziel is binnenvallen waar kan ik dan nog terecht? Welke mogelijkheid heb ik om mijn binding met het G'ddelijke te krijgen? Hoe kan ik G'd dienen die heeft toegestaan dat zijn eigen huis overhoop wordt gehaald door het kwaad? Wat een duisternis!
En wat een moed en trouw hebben de Maccabeërs dat zij hun leven bereid waren op te geven om het licht naar een deze plaats terug te brengen.

Eerder deze week vroeg een jong meisje mij waarom G'd haar een eetstoornis heeft gegeven. Al haar vriendinnnen genieten van hun jeugd, zij kijken uit naar hun huwelijk en zijn vol met zoete dromen. Terwijl zij elk moment met haar gezondheid en geestelijke gezondheid worstelt. Ze is jong en mooi. Ze davvent (bidt) iedere dag voorbeterschap en voor een normaal leven. Ze wil dat ik haar zal vertellen waarom G'd haar laat lijden omdat ik haar lerares ben. Ik moet haar vertellen waarom G'd haar gebeden niet beantwoord.

Ik doe even het licht aan en zucht. Ik houd mijn zes maanden oude baby in mijn armen. Ik heb tijdens de bevalling enorme pijn geleden. Elke bevalling is moeilijk. Als iemand mij tijdens de bevalling had horen schreeuwen en klagen en mij een technische of logische verklaring zou geven waarom ik pijn had, dan zou ik hem mijn kamer uitgesmeten hebben. Er zijn geen antwoorden op het moment dat je lijdt. Maar de grenzen van het lijden zijn blijkbaar elastisch. Je kan alleen maar iemands hand vasthouden en haar vertellen dat je denkt dat de baby snel zal komen.

"Ik weet niet waarom je lijdt. Ik weet dat G-d je elke keer hoort als je schreeuwt. Ik denk dat je dit kan overwinnen. Ik denk dat G'd weet dat je dit kunt overwinnen. En dat je de kracht zal hebben om te overwinnen en dat deze ervaring je iets groters geeft dan wat je je nu kunt voorstellen. Je bent omringd door duisternis die je niet weg kunt jagen, dus laten we gewoon ons best doen om een beetje licht te laten schijnen. We kunnen de bedoeling van G'd niet begrijpen. Maar je vertrouwen in G'd is als het licht van een kaars in de duisternis die genoeg licht geeft om te weten waar je de volgende stap moet zetten. "

Tijdens Chanoeka zijn de dagen kort en koud. Juist in deze dagen hebben wij het licht het meeste nodig. Er zijn donkere plekken in al onze levens. Een kaars in de zon is nutteloos. Een kaars in het donker is een enorm waardevol. Ik kan niet alle pijn en lijden wegnemen, maar ik kan proberen om kleurrijke kaarsen in mijn hart te dragen.


Geschreven door mijn goede en speciale vriendin Shalvi Weissman
Shalvi is moeder, lerares, zanger en schrijfster zij woont in Jeruzalem met haar man en vier kinderen.

maandag 30 november 2009

Blijf proberen

De Talmoed vertelt ons dat in de hemel de poorten van hulp nooit worden gesloten - ze staan altijd open voor de gebeden van de mensen met een gebroken hart.
Rabbi Simcha Bunim van P'shischa vroeg zijn Chassidim, "Als de poorten altijd open staan, waarom heeft God daar poorten gezet? Waarvoor zijn deze poorten?"

Hij Legde uit, "De poorten houden de mensen erbuiten die het niet eens proberen. Als Zij deze poorten zien, dan denken Zij DAT meteen de weg geblokkeerd is, en geven de Hoop op. Maar als ze ook maar een klein beetje zouden duwen, Dan zwaait God Zelf de poorten wijd open naar de Weg van hulp en medelijden. "

Geplaatst door Moshe Kranc

dinsdag 24 november 2009

Fouten maken

Een verdrietige chassied kwam zijn Rebbe. "Rebbe, ik heb ernstige financiële problemen."

"Wat is het probleem?"

"Rebbe, ik verloor mijn baan. Eigenlijk verlies ik steeds mijn banen."

"En waarom blijf je ze verliezen?"

"Nou, welke baan ik ook neem, doe ik niet helemaal met mijn hart."

De Rebbe keek zijn chassied aan. "Je bent een uitstekende leerling van de Thora en je werkt goed met mensen. Je moet rabbijn worden?"

De chassied glimlachte. "Rebbe, ik wil rabbijn worden. Maar rabbijnen verklaren de joodse wet voor de mensen. Hun uitspraken zijn van invloed en kunnen het lot bepalen van de ziel van een persoon. Daarom kan ik geen rabbijn worden, ik ben bang dat ik fouten zal maken!"

De Rebbe antwoordde. "Dus? Wie moet rabbijn worden? Juist iemand die bang is om fouten te maken!"

Tevreden

Een aantal chassidiem van de maggid van Mezheritz zeiden aan hem: "Rebbe, we begrijpen het niet. Er staat in de Talmoed dat we God moeten danken voor het slechte, net als voor het goede dat ons overkomt. Hoe kan dat? Wat wordt hiermee bedoeld?"

De maggid antwoordde: "Ga naar Anapoli, daar woont Rebbe Zusya hij zal jullie op deze moeilijke vraag antwoorden."

De chassidiem gingen naar Anapoli. Daar aangekomen, vroeg ze naar rebbe Zusya. Uiteindelijk kwamen ze in de armste straat van de stad. Daar vonden ze een kleine oude uitgeleefde hut.

Toen ze binnenkwamen zagen ze rebbe Zusya zitten aan een kale tafel terwijl hij zat te lezen met het licht vanuit een klein raampje.
"Welkom, gasten!" zei hij. "Mijn excuses dat ik niet opsta, mijn been doet erg pijn. Willen jullie eten? Ik heb wat brood. En er is water!"

"Nee, wij zijn alleen gekomen om u een vraag te stellen. De maggid van Mezheritz vertelde ons dat u misschien kan helpen met de volgende vraag: "Er staat in de Talmoed dat we God moeten danken voor het slechte net als voor het goede dat ons overkomt. Hoe kan dat? Wat wordt hiermee bedoed?"

Rebbe Zusya lachte. Ik? Ik heb geen idee waarom de maggid jullie naar mij gestuurd hebben." Hij schudde zijn hoofd in verwarring. "Kijk, ik heb nog nooit een slechte dag gehad. Elke dag heeft God mij tot nu toe gegeven heeft is vol met wonderen."

zaterdag 7 november 2009

Geschiedenis van Israel

Een opsomming van een paar feiten:

1. Israël werd een staat in het jaar 1312 voor Christus
Tweeduizend jaar vóór het ontstaan van de Islam!

2. Palestijnse vluchtelingen gaven zich pas uit voor Palestijnen in
1967, twintig jaar na de oprichting van de moderne staat Israel.

3. Na de verovering van het land in 1272 v. Chr., heersten de Joden
duizend jaar in het land en hadden er een opeenvolgende aanwezigheid
gedurende 3.300 jaar!

4. De enige Arabische overheersing na de verovering in 635 v. Chr. duurde
maar 22 jaar.

5. Gedurende meer dan 3.300 jaar was Jeruzalem de Joodse hoofdstad.
Jeruzalem is nooit de hoofdstad van een Arabische of Moslem
Gemeenschap/land geweest.
Zelfs de Jordaniërs, toen zij in 1948 Jeruzalem veroverden, hebben haar niet tot hun hoofdstad gemaakt, en Arabische leiders hebben Jeruzalem nooit bezocht.

6. Jeruzalem wordt meer dan 700 keren in de bijbel vermeld,
en niet één keer in de Koran.

7. Koning David stichtte de stad Jeruzalem - Mohammed's voet heeft
er nooit één stap in gezet!

8. Joden bidden met hun gezicht gewend naar Jeruzalem, de Moslems
bidden met hun gezicht naar Mekka, en als ze zich tussen Jeruzalem en
Mekka bevinden, dan wenden ze zich naar Mekka, en hun achterkant
naar Jeruzalem.

9. In 1948 waren het de Arabische leiders, die de vluchtelingen aangemoedigd hebben Israël te verlaten met de belofte dat ze het land “Judenrein” zouden maken. Verder is 68% gevlucht zonder ooit een Israëlische soldaat gezien te hebben!

10. Joodse bewoners uit Arabische landen werden gedwongen te vluchten - wegens gewelddadigheden, achtervolgingen en Arabische pogroms.

11. Het aantal Arabieren, die in 1948 Israël verliet wordt op een 630.000
geschat - het aantal Joodse vluchtelingen uit de Arabische landen wordt
op hetzelfde aantal geschat.

12. De Arabische vluchtelingen werden met opzet niet in de Arabische landen opgevangen, ondanks hun reusachtig grote oppervlakte land. Van 100.000.000 vluchtelingen in de wereld vanaf de tweede wereldoorlog, zijn
zij de enige groep, die niet opgevangen of geïntegreerd werden in de
landen van hun eigen volk.
Daartegenover - de Joodse vluchtelingen zijn allemaal opgevangen in
Israël, een land, dat niet groter is dan New Jersey.

13. De Arabieren hebben acht staten (niet incl.Palestina) - de
Joden hebben maar één Staat!

14. Het handvest van Fatach verlangt nog steeds de vernietiging
van Israël, ondanks dat Israël de Gaza-strook, het grootste gedeelte
van de West-Bank en autonomie onder de Palestijnse autoriteit aan de
Palestijnen heeft "overhandigd",en hun ook nog van wapens voorzien!

15. In de tijd van het Jordaanse regime:* werden Joodse heilige plaatsen
geplunderd en het toegangsrecht ertoe was voor Joden verboden!
Onder Joods bestuur: Alle Moslem- en Christelijke heilige plaatsen
worden onderhouden en de toegang erheen staat open voor de
gelovigen van alle godsdiensten.

16. De U.N.O. zweeg toen *de oude Joodse begraafplaats op de
Olijfberg werd ontheiligd!

17. De U.N.O. zweeg ook toen het de Joden verboden werd naar
de Klaagmuur te komen.

Wat kunnen we onze kleinkinderen vertellen, wat we gedaan hebben toen er een keerpunt in het lot van het Joodse volk kwam?

zaterdag 31 oktober 2009

Speeksel een ongelofelijke materiaal.

Leviticus: 12-3: En op de achtste dag moet het vlees van zijn voorhuid worden besneden.
Wist u dat de 8e dag is de veiligste dag voor het kind besneden te worden?
De "rofe kol Basar" ("de Genezer van alle vlees") creerde dit systeem voor elke baby om geholpen te worden na de beriet mila (besnijdenis). Natuurlijk zijn dit soort medische feiten slechts een voorbeeld van de prachtige manieren waarop we onze Schepper kunnen herkennen.
Op deze dag zijn de stollingsfactoren in het bloed super-optimaal.
Vóór die datum en na die datum zijn of sub-optimaal of gewoon "normaal".

Wist u dat metsitsa [zuigen via de mond] van het bloed tijdens / na de Brit [besnijdenis] de beste en veiligste methode is om het bloeden te reguleren na de besnijdenis [en niet door een buis]?

Dit werd sterk aanbevolen door Chazal en veel rabbijnen van het verleden en vandaag de dag nog steeds.
Dat sommige Mohalim een buis gebruiken is waarschijnlijk vanwege de angst voor infecties in onze veranderende / veranderde wereld.

Het is aangetoond dat 'ochtend' speeksel [het eerste speeksel in de ochtend, voordat de mond is gespoeld] voordat je eet of drinkt, de kans op overdracht van ziekten nihil maakt [zelfs Aids!].

Hoe goed kan het zijn-voor deze medische reden alleende Brit vroeg in de ochtend te doen, zonder de mond te spoelen! En dus geen metsitsa te doen met een een buis.
Ik spreek puur medisch en bekritiseer andere denkbeelden of gewoonten niet - gewoon de pure Halacha.

Om dezelfde reden adviseer ik mensen met ernstige acne. Als eerste 's ochtends, met de ochtend speeksel, direct na netilat yadayim, zonder je mond te spoelen of iets te drinken wat speeksel te nemen en het op de acne te smeren.
Het antibacteriële [antivirale] effect van de eerste ochtend sputum is enorm!

Dr. H. Bueno de Mesquita - Jeruzalem

Populaire berichten

Jerusalem

Volgers