Luchtalarm in Jeruzalem

Sjabat was net ingegaan. De sjabat kaarsen had ik aangestoken en natuurlijk in deze spannende tijden G'd gevraagd voor vrede en veiligheid voor het hele Joodse volk en veiligheid voor die soldaten die wij sturen om onze veiligheid te bewerkstelligen.


Jeruzalem ligt volgens de berekeningen van de reikwijdte van de raketten buiten bereik, maar er kunnen altijd ander soort raketten gebruikt worden.

Nadat alle mannen naar sjoel zijn gegaan heb ik ons wapen in handen genomen namelijk 'Tehilliem (psalmen) tegen Tilliem (raketten)'. Na een twintig minuten werd ik overmand door slaap en besloot even mijn ogen dicht te doen. De seconde (letterlijk) dat ik in slaap ben gevallen hoorde ik de sirene, niet de sirene die de sjabat inluidt, maar de sirene van luchtalarm. Ik ben wakker geschrokken en dacht "nee, dat kan niet, het is vast een vergissing", maar ik ben toch naar de veilige plek in mijn huis gerend.

Dat was pas wakker geschud worden. Ik hoorde veel mensen in mijn omgeving schreeuwen omdat ze niet wisten waar ze naartoe moesten rennen.

Vrienden van ons waren bij de klaagmuur tijdens het luchtalarm, het leger heeft daar in het ivriet en engels omgeroepen dat het een waar alarm is en dat iedereen onmiddellijk dekking moet zoeken. Niet lang na het alarm zijn onze vrienden naar huis gelopen en kwamen een groep arabieren tegen die lachend tegen hen schreeuwde: "Dit is het begin van jullie vernietiging!"

Geen prettig begin van de sjabat. Zo klinkt het... (ik heb geen opnamen van Jeruzalem alleen Tel Aviv)